پِـگـولـوتـي
فرانچسكو بالدوتچي پگولوتي.1 موٴلف فلورانسي كتابي درسي به زبان ايتاليايي دربارهٴ عمليات بازرگاني و جغرافياي اقتصادي (برآمدنش حدود 1340).
فرانچسكو پسر بالدوتچي پگولوتي از معاريف فلورانس بود كه در سال 1311 در مذاكرات مربوط به پيمان صلح در سيينا حضور داشت. تاريخ تولد فرانچسكو را نميدانيم، ولي بايد در سدهٴ سيزدهم متولد شده باشد، زيرا در سال 1310 در موٴسسهٴ بانكي باردي داراي مقامي بود. در سال 1315 به نمايندگي باردي براي مذاكراتي به آنتورپ رفته بود. در سالهاي 1317 ـ 1321 بازگشت. شايد حساسترين سالهاي عمرش 1324 ـ 1329 بوده كه در قبرس و بيشتر در فاماگوستا2 سپري كرد و در آنجا اطلاعات دست اولي درباب تجارت شرق و همچنين تماس كامل با زندگي و عادات شرقيان پيدا كرد. در سال 1331 به فلورانس بازگشت و در آنجا به عضويت شوراي شهر انتخاب شد. مدتي بعد به قبرس بازگشت و در سال 1336 در آنجا بود و از شاه ارمنستان اجازهنامهاي براي موٴسسهٴ باردي بهدست آورد. مسلم نيست كه او خود به ارمنستان رفته باشد؛ ولي سفر از فاماگوستا به اياس كار آساني بود. از سوي ديگر، مسلماً او به ختاي نرفته بود و اطلاعاتي كه در مورد چين بهدست آورده در قبرس بوده است، محلي كه هر نوع سياح شرقي در آن وجود داشت. در سال 1340 باز در فلورانس بود و سال بعد، بار ديگر به عضويت شوراي شهر انتخاب شد و در سال 1346 به رياست آن شورا رسيد. مقارن همان زمان بانك باردي ناگزير به اعلام ورشكستگي شد. اين دادرسي با پرداخت 48 درصد همهٴ بدهيها جز در مورد انگلستان و ناپل خاتمه يافت. عجيب است كه تاريخ وفات پگولوتي ثبت نشده است.
احتمالاً در اثناي نخستين اقامتش در قبرس بود كه به فكر نوشتن رسالهٴ بازرگاني افتاد. در هر حال، پيچيدگي فراوان تجارت بينالمللي در خاور نزديك، اين فكر را به او القا كرده بود كه ولو براي استفادهٴ خودش هم باشد، اين اطلاعات را گردآوري كند. اصل رساله در فاصلهٴ سالهاي1335و 1343، احتمالاً در حدود 1340 تأليف شده است. اگر در نظر داشته باشيم كه چنين تأليفي مستعد اضافات و تعليقات است، ميتوان گفت درحدود سال 1340 تأليف شده است.
پيش از بحث از محتويات آن، براي نشان دادن اهميتش كافي است خاطرنشان كنيم كه فلورانس در آن هنگام يكي از مهمترين مراكز بازرگاني جهان، مركز تجارت و بانكداري بينالمللي بود و قبرس در زمان حكومت سلسلهٴ انطاكي ـ لوزينيايي از بزرگترين مراكز تجارت